Jest pewne miasto w stanie Maine...
- Chcę wynająć pokój. - Witaj w Storybrooke.
...gdzie każda bajkowa postać uwięziona jest między dwoma światami.
Zła królowa wysłała tu postacie z bajek.
I teraz nie pamiętają, kim są.
Ofiary potężnej klątwy...
Wszystko, co każdy z was kocha, zostanie wam odebrane.
...która może zostać złamana tylko przez jedną osobę.
To twoje przeznaczenie. Przywrócisz szczęśliwe zakończenia.
Miłego pobytu.
ONCE UPON A TIME 01X03
Snow Falls - Pada śnieg -
::Project HAVEN::
Tłumaczenie: moniuska Korekta: loodka
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com
Co sądzisz o widokach, ma miła?
Widywałam lepsze. To trwa wieczność.
Mówiłam, że traktem trolli byłoby szybciej.
I dużo mniej wyboiście.
- Ty mnie w ogóle słuchasz? - Oczywiście, ukochana.
Cóż znowu?
Mój panie!
Nie troskaj się. To jeno zwalone drzewo.
Kompani, pomożecie?
O co chodzi... mój panie?
Spójrzcie na te ślady. Ktoś ściął owe drzewo.
To zasadzka.
Pomocy!
Pokaż facjatę, tchórzu!
Jesteś... dziewką.
Kobietą.
Nie ukryjesz się przede mną!
Dokądkolwiek się udasz, odnajdę cię!
Na czym skończyliśmy? Mówiłaś, że chcesz mieć 15 dzieci?
Dobry Boże, nie.
Myślałam o klasie, którą uczę. Jutro ich poznasz.
Przyjdą do szpitala w ramach programu wolontarialnego.
Tak, to wspaniały program.
Nie chcę mieć 15 dzieci. Nie żebym nie chciała dzieci, chcę.
Chcę dzieci, małżeństwa, prawdziwej miłości.
Chcę tego wszystkiego, ale oczywiście to...
Niestosowny temat na pierwszą randkę.
- Ruby? - Tak, Mary Margaret?
Poproszę rachunek.
Wszystko dobrze?
Bywałam w ciasnych miejscach,
ale spanie w aucie nie należy do moich ulubionych.
- Śpisz w samochodzie? - Póki czegoś nie znajdę.
Postanowiłaś zostać dla Henry'ego.
Chyba tak.
Macie tu mało wolnych miejsc. Właściwie żadnego.
- To normalne? - To na pewno klątwa.
A co ty robisz tak późno?
Jestem nauczycielką, nie mniszką. Miałam randkę.
- Widać, że nie poszło dobrze. - Świetnie jak zawsze.
Powiedz, że przynajmniej zapłacił.
Gdyby łatwo było o prawdziwą miłość, wszyscy by ją znaleźli.
Jak zacznie być ci ciasno, mam wolny pokój.
Dzięki.
Nie jestem typem współlokatorki.
To nie mój styl.
Lepiej radzę sobie sama.
Dobranoc. Powodzenia z Henrym.
Dziękuję.
Henry, mógłbyś pomóc przy dekoracjach..
Czy pan Nieznany wyzdrowieje, pani Blanchard?
On się tak nie nazywa, słonko.
Tak nazywają ludzi, którzy nie wiadomo, kim są.
Pani go zna?
Nie. Czasem przynoszę mu kwiaty.
Co mu jest?
Nie wiem. Leży tak, odkąd tu przychodzę.
- Ma rodzinę albo przyjaciół? - Nikt go nie odwiedza.
Więc... jest całkiem sam?
Tak. To dość smutne.
Na pewno go pani nie zna?
Na pewno. Chodź. Nie wolno tu wchodzić.
Znalazłem twojego ojca... Księcia z Bajki.
- Henry... - Leży w szpitalu, w śpiączce.
Widzisz tę bliznę? Też taką ma.
Wielu ludzi ma blizny.
W tym samym miejscu. Nie rozumiesz, co to znaczy?
Klątwa rozdzieliła ich przez śpiączkę.
Teraz utknęli w samotności.
Musimy powiedzieć pani Blanchard, że znaleźliśmy Księcia z Bajki.
Wiesz, mały, mówienie komuś, że...
bratnia dusza jest w śpiączce, nie pomaga.
Brak szczęśliwego zakończenia jest bolesny, ale...
dawanie fałszywej nadziei jeszcze gorsze.
My wiemy, kim oni są, teraz oni niech się dowiedzą.
I jak masz zamiar do tego doprowadzić?
Przypominając im.
Ona musi przeczytać tę bajkę panu Nieznanemu,
a wtedy może sobie przypomni, kim jest.
- Zgoda. - Zgoda?
Ale zrobimy to po mojemu. Ja ją poproszę.
Mam czytać pacjentowi w śpiączce?
Henry uważa, że dzięki temu przypomni sobie, kim był.
- A kim niby był? - Księciem z Bajki.
A skoro ja jestem Śnieżką, to uważa, że... ja i on.
Ma bardzo żywą wyobraźnię, i w tym rzecz.
Nie mogę mu wyperswadować tych przekonań, więc musimy mu pokazać.
Zabawmy się. Zrób, o co prosi, a potem może...
Zobaczy, że to tylko bajka...
że nie ma miłości od pierwszego wejrzenia czy pocałunku.
- Zobaczy rzeczywistość. - Coś w tym stylu.
Smutne, ale plan jest genialny.
Pozna prawdę, a jednocześnie go nie skrzywdzimy.
Spotkamy się jutro na śniadaniu u "Babci"
i zdasz mu relację.
Powinnam się przygotować do randki.
Czeka mnie sporo gadania.
Wiem, że to dziwne, ale robię to dla przyjaciela.
Dlatego proszę, bądź cierpliwy.
"Gdy książę konno ścigał złodzieja przez zdradziecki las.
jego narzeczona skrzyżowała ręce i wydęła usta,
zastanawiając się, ile okropnych, długich chwil minie,
zanim wznowią swoją podróż".
"Złodziej przeskoczył nad zwalonym...
"...nie potrzebowali słów, by wyrazić, co czuły ich serca.
To tutaj, w cieniu mostu trolli, ich miłość się narodziła".
"Wiedzieli, że cokolwiek by ich rozdzieliło, zawsze będą...".
Jestem pewna. Budzi się... Złapał mnie za rękę.
Wszystkie wskazania są takie jak zawsze.
- Co tu robiłaś? - Czytałam mu... bajkę.
Może się zdrzemnęłaś. Może to wyobraźnia.
Niczego sobie nie wyobrażałam.
Panno Blanchard, mówię, co widzę, a nie widzę nic.
Czasami są małe wahania w odczytach.
Czasem słychać, że maszyna coś rejestruje i można się pomylić.
Może idź do domu i odpocznij?
Jeśli coś się zmieni, dam ci znać.
- Słucham? - Tu dr Whale.
Miałem dzwonić w sprawie zmian u Nieznanego.
Coś się wydarzyło.
Co?
Jedna z wolontariuszek twierdzi, że ją dotknął.
Pojawiły się lekkie wahania w zapisie fal mózgowych.
- Co to za wolontariuszka? - Mary Margaret Blanchard.
Mówiłem, że cię odnajdę.
Cokolwiek nie zrobisz, odnajdę cię.
Tylko tak potrafisz ująć kobietę?
Zastawiając pułapkę?
To jedyny sposób, by ująć złodziejskie nasienie.
Nie jesteś prawdziwym Księciem z Bajki.
Mam imię, wiesz.
Nie kłopocz się. "Księciunio" pasuje do ciebie.
Teraz mnie odetnij... Księciuniu.
Odetnę, gdy oddasz sakiewkę z klejnotami.
- Nie lubię klejnotów. - W rzeczy samej. Zauważyłem.
Co to miało znaczyć? Obrażasz mnie?
Racja. Przyjmij me przeprosiny.
Jakże mógłbym zniesławić osobę, która mnie okradła.
Gdzie moje klejnoty?
- Sprzedałam. - Co?
Co ci tak zależy? Nie masz pałacu pełnego skarbów?
Te były wyjątkowe. Był tam pierścień mej matki,
który miałem ofiarować...
Tej jęczącej jędzy? O to chodzi?
To ma narzeczona.
Zatem powodzenia.
Musiałeś dostać coś imponującego, żeby zgodzić się na ten związek.
- Słucham? - Wiem, jak to działa.
Prawdziwa miłość nie istnieje.
Wszystkie aranżowane małżeństwa to transakcje handlowe.
Nie istnieje miłość od pierwszego wejrzenia czy pocałunku.
Pozwól mi odgadnąć.
Jej królestwo chce przejąć twoje i jest to...
ostatnia próba, by uniknąć wojny?
To nie jest przejęcie.
To jest połączenie. I to nie twoja sprawa.
I oto, co się stanie. Odetnę cię,
a ty zabierzesz mnie do tego, kto zakupił klejnoty,
i odzyskasz mój pierścień.
Czemu miałabym to zrobić?
Bo nie chcesz, bym rozgłosił, kim naprawdę jesteś.
Śnieżko.
Pomóż mi odzyskać pierścień albo oddam cię w ręce królowej.
I mam przeczucie, że królowa nie jest...
tak bajeczna jak ja.
Nie chcę stać ci na drodze do "prawdziwej" miłości.
Dzięki za koszulę.
- To twojej mamy? - Nawet nie zauważy.
Powiedziałeś, że dokąd idziesz?
- Grać w "Walnij kreta". - I kupiła to?
- Chce w to wierzyć, więc wierzy. - No popatrz.
Przyszła.
Nie rób sobie nadziei. Dopiero zaczynamy.
Obudził się.
- Co? - Wiedziałem.
Nie obudził się na dobre, ale złapał mnie za rękę.
- Przypomina sobie. - Co mówił lekarz?
Że to wymyśliłam. Ale wiem, co widziałam.
Musimy tam wrócić i poczytasz mu znowu.
Chodźmy.
- Chwila. - Co jest?
Jeśli do niego dotarłam, jeśli coś nas połączyło...
- Chyba nie wierzysz... - Jasne, że to nie Książę z Bajki.
Jakimś sposobem go poruszyłam.
Miałaś rację. Budzi się.
- Henry, nie idź tam. - Co się dzieje?
Czy z panem Nieznanym wszystko dobrze?
Zaginął.
Co wy tu robicie?
A ty? Miałeś być w Arcade.
Okłamujesz mnie?
Ktoś porwał pana Nieznanego?
Jeszcze nie wiemy. Kroplówkę wyrwano, ale nie ma śladów walki.
Co zrobiłaś?
Myślisz, że mam z tym coś wspólnego?
To ciekawe, że burmistrz tu jest.
- Byłam jego osobą kontaktową. - Znasz go?
Znalazłam go lata temu bez dokumentów na poboczu drogi.
I przywiozłam tutaj.
- Pani burmistrz uratowała mu życie. - Nic mu nie będzie?
Nic? Od lat był pod stałym nadzorem karmiony przez sondę.
Musi tu wrócić jak najszybciej, inaczej "nic" może być mrzonką.
To zamiast kłapać dziobami, zacznijmy go szukać.
To właśnie robimy. Trzymaj się od tego z dala, kochana.
I skoro nie mogę cię utrzymać z dala od mojego syna...
będę musiała trzymać mojego syna z dala od ciebie.
Ciesz się moją bluzką, bo tylko tyle ci pozostało.
Szeryfie? Proszę znaleźć pana Nieznanego.
Słyszał pan dr. Whale'a. Liczy się każda chwila.
Doktorze, kiedy pan go widział po raz ostatni?
Około 12 godzin temu.
Czyli ten czas musimy zbadać.
Wy dwaj byliście jedynymi na tym piętrze...
- i nic nie widzieliście? - Nic a nic.
- Ktoś się tam kręcił? - Ja nic nie widziałem.
Panno Blanchard, zauważyła pani coś dziwnego, będąc tu z dziećmi?
Raczej nie.
Oglądamy niewłaściwą taśmę.
To sala, zanim dzieci ją przystroiły.
Jeśli to kaseta z zeszłej nocy, to musiałyby być transparenty.
Znowu zasnąłeś.
- Wydajesz mnie? - Za to mnie nie zwolnią.
Ja w pracy nie piję.
Panowie, dość. Gdzie prawdziwa kaseta?
Sam wyszedł. Nic mu nie jest.
Cztery godziny temu. Dokąd prowadzi to wyjście?
Do lasu.
Myślałem, że nie lubisz klejnotów. Co masz na szyi?
Nie zaprzątaj sobie tym głowy.
Ostrożnie! To broń.
Kurz? A co to niby za broń?
- Magiczny kurz. - Myślałem, że to dobra rzecz.
Gdy pochodzi od dobrej wróżki. Ten jest śmiertelny.
Najstraszniejszych przeciwników zmienia w coś, co łatwo zniszczyć.
- Czemu nie użyjesz go na mnie? - Nie jesteś tego wart.
Bardzo trudno go zdobyć. Trzymam go na kogoś specjalnego.
Na królową.
Wiele w tobie gniewu, prawda, Śnieżko?
Jej oskarżenia są kłamstwem.
Wysłała łowczego, który miał wyrwać mi serce.
- Co się stało? - Nie każdy jest bezdusznym monarchą.
Ulitował się nade mną i pozwolił odejść.
Od tego czasu ukrywam się w lesie,
gromadząc dobra potrzebne, by uciec do innego królestwa...
gdzie odizolowana nigdy nie zostanę zraniona.
Samotna wizja.
Nie bardziej niż aranżowane małżeństwo.
Ja nie żeruję na niewinnych.
Do tej pory okradałam tylko królową.
Wzięłam twój powóz za jej. Tylko ona jeździ tym traktem.
- Wybraliśmy malowniczą trasę. - Mam szczęście.
Robię to, Księciuniu, tylko po to, żeby przetrwać.
Ona chce mojej śmierci.
Czymże wywołałaś u niej taki gniew?
Wini mnie, że zrujnowałam jej życie.
A zrobiłaś to?
Tak.
Jestem spragniona. Mogę?
Oczywiście. Tylko szybko.
Kogóż my tu mamy.
Nie masz gdzie się skryć. Królowa chce twego serca.
A my jej nie rozczarujemy.
Co to?
Tu urywa się ślad.
Myślałam, że tropienie to twoja specjalność.
Daj mi chwilę. To mój świat. Dam radę.
No tak. Przepraszam.
Jak to "jego świat"? Twój zdaje się też?
Jasne. Tylko...
ci, których ja szukam, zwykle uciekają do Vegas.
Niewielu ukrywa się w lesie.
Ciekawe zajęcie... szukać ludzi. Jak się tym zajęłaś?
Szukanie ludzi to coś, co robię...
odkąd pamiętam.
Od kogo zaczęłaś? Od rodziców?
Henry mówił, że twoi... że jesteście w podobnej sytuacji.
- Znalazłaś ich w ogóle? - Zależy, o kogo pytasz.
- Henry! - Znaleźliście go?
Jeszcze nie. Nie powinieneś tu przychodzić.
Pomogę. Wiem, dokąd idzie.
Niby dokąd?
Szuka ciebie.
Trzymaj ją.
Nie!
Jesteś cała?
Uratowałeś mnie.
Honor tego wymaga.
- Gotowa? - Na co?
Moje klejnoty.
Zaiste. Masz ślub do załatwienia.
Trolle, które je kupiły, mieszkają za następnym wzgórzem.
Musimy być ostrożni.
- Trolle? - Chyba żadnego nie spotkałeś.
To tacy mali ludzie?
Myślisz o skrzatach. Okaż trochę szacunku.
Utną ci ręce szybciej, niż się przywitają.
- Więc miejmy to za sobą. - Tak, oboje mamy swoje sprawy.
Ty musisz odnaleźć swój mały kącik samotności...
A ty ułagodzić narzeczoną bez pierścionka.
Ty go obudziłaś. Ciebie ostatnią widział.
- Chce cię odnaleźć. - Henry, tu nie chodzi o mnie.
Myślę, że jest zagubiony. Długi czas był w śpiączce.
Ale cię kocha.
Przestań go ścigać i pozwól się znaleźć.
Mały, idź do domu. Gdzie twoja matka?
Zabije mnie, potem ciebie, a potem znowu mnie.
Podrzuciła mnie do domu i pojechała gdzieś.
Musimy cię niezwłocznie odstawić.
- Nie! - Dziewczyny?
- Czy to... - Krew.
Trolle nie lubią koni. Dalej pójdziemy.
Chodź za mną i nic nie mów.
- Gdzie oni są? - Tutaj.
W porządku. Znam go.
Po co przyszłaś? Myślałem, że skończyliśmy.
Znowu chcę pohandlować.
Kim on jest? Nie będę gadał przy nim.
On jest ze mną.
To dobrze. Z tobą. Czyli w porządku.
To nikt ważny. Przyszłam wykupić klejnoty.
- Kim on jest?! - Nieważne!
Oddam wam wszystkie pieniądze.
Dajcie tylko pierścionek. Resztę możecie zatrzymać.
Dziękuję. Doceniamy pomoc.
On jest zbyt niecierpliwy. To jakaś pułapka.
- Nieprawda! - To książę!
- Puśćcie ją! - Nie!
Możecie mi ufać!
Gdybym chciała was wystawić, zrobiłabym to. Nie krzywdźcie nas!
Koniec układu. Przeszukać go.
Śnieżka. Piękna nagroda.
Brać ją.
Biegnij! Będę tuż za tobą.
Biegnij za mną. Oni nie znają lasu tak jak... ja!
Królewska krew jest najsłodsza.
Uratowałaś mnie.
Honor tego wymagał.
A co twoim "kimś szczególnym"?
Pomyślę o czymś innym.
Dziękuję.
Poza tym...
jak miałam dać zginąć Księciu z Bajki?
Mówiłem, mam imię.
- Nazywam się James. - Miło cię poznać, Jamesie.
Musimy iść. Mogą się zjawić inni.
Widzicie go?
Ślad urywa się nad rzeką.
Mój Boże!
Karetkę, jak najszybciej. Na stary most Trolli.
Zwolnijcie trochę.
Nie, nie, nie. Znalazłam cię. Będzie dobrze.
Pomoc jest w drodze.
- Nic mu nie będzie? - Henry. Nie patrz.
Wróć do nas. Wróć do mnie.
Już dobrze, Henry.
Uratowałaś mnie.
Zrobiła to. Uratowała go.
Tak, mały. Zrobiła to.
- Dziękuję. - Kim jesteś?
Nie wiem.
Już dobrze. Wyjdziesz z tego.
Uważajcie. Idą.
Dzięki, panowie. Przenieście go tutaj.
Ciśnienie 120/70...
David!
David, to ty?
Nie może pani tu wchodzić.
- Mój Boże. - Nie można tu wchodzić.
- David. - Proszę wyjść.
Proszę tam chwilę zaczekać.
Kto to jest?
Jego żona.
- Pewnie chcesz to. - Złoto. Dziękuję.
A ty nie ożenisz się bez tego.
Wiem. Nie twój styl.
Jest jeden sposób, by się dowiedzieć.
Nie, całkiem nie mój styl.
Ale narzeczona będzie zachwycona.
Chcesz, weź resztę. Mnie trzeba tylko pierścienia.
Nie, dziękuję.
Oboje mamy, czego chcieliśmy.
Dokądkolwiek się udasz, bądź ostrożna.
- Gdybyś czegoś potrzebowała... - Znajdziesz mnie.
Zawsze.
Prawie w to uwierzyłam.
Żegnaj, Śnieżko.
- Żegnaj, Książę z Bajki. - Mówiłem ci, James.
Księciunio brzmi lepiej.
Nazywa się David Nolan, a to jego żona Kathryn.
Radość na jej twarzy sprawia, że jestem skłonna do wybaczania.
O twojej niesubordynacji porozmawiamy później.
Wiesz, co oznacza niesubordynacja?
Że masz szlaban.
Dziękuję za odnalezienie mojego Davida.
Nie rozumiem tego. Nie wiedziałaś, że leży tu w śpiączce?
Kilka lat temu David i ja... przestaliśmy się dogadywać.
To była moja wina. Teraz to wiem.
Byłam trudna i nie wspierałam go.
Powiedziałam, że może odejść, skoro tak mu źle.
I odszedł, a ja go nie zatrzymałam.
To był największy błąd.
- Nie szukałaś go? - Założyłam, że wyjechał.
Teraz wiem, czemu się nie odezwał.
Teraz mogę zrobić coś, co zawsze chciałam. Przeprosić go.
Dostaliśmy drugą szansę.
To wspaniale.
- To jakiś cud. - Wszystko dobrze?
Fizycznie wraca do zdrowia.
Problemem jest pamięć. Może potrwać, nim ją odzyska.
Dlaczego się ocknął?
W tym rzecz. Nie wiadomo. Coś w nim po prostu przeskoczyło.
Zwyczajnie wstał i poszedł na przechadzkę?
Obudził się i był w szoku...
i w pierwszym odruchu chyba czegoś szukał.
Kogoś.
- Mogę do niego wejść? - Oczywiście.
Henry, idziemy.
Chwila. Plecak.
Nie wierz im. To ciebie szukał.
- Henry. - Szedł na most Trolli.
Jak w zakończeniu bajki.
Poszedł tam, bo o tym mu czytałam.
Nie, bo należycie do siebie.
Henry.
Pani burmistrz?
Zaczekaj w samochodzie.
Panno Swan, odpuściłam pani. Niech pani nie przegina.
Proszę wybaczyć, ale pani Nolan...
Ta jej historia wydaje się być stekiem bzdur.
Pan Nieznany tyle czasu leżał w śpiączce
i nikt o nim nie słyszał. Nikt go nie szukał.
Coś tu nie gra.
A co miałoby sens?
Po co pani Nolan miałaby kłamać? Bo rzuciłam na nią urok?
Dziwne, że jako osoba kontaktowa, znalazłaś ją dopiero teraz.
To miasto jest większe, niż myślisz.
Można się tu zgubić.
Zdarzają się tu też złe rzeczy.
A ty rozwiązujesz zagadki, kiedy ci pasuje?
Dzięki tobie. Taśma, którą znalazłaś...
to był przebłysk geniuszu.
Cofnęliśmy się i obejrzeliśmy poprzednie.
Okazało się, że Nieznany mówił przez sen.
Wołał "Kathryn", dalej poszło łatwo.
Myślałam, że się ucieszycie z Mary Margaret.
Prawdziwa miłość zwyciężyła.
Ciesz się tą chwilą, moja droga.
Gdyby nie wy, dalej byłby sam.
Dlatego skłonna jestem wybaczyć twoją ciągłą nieuprzejmość, bo...
to mi przypomniało, o czymś bardzo ważnym...
Jak wdzięczna jestem, że mam Henry'ego.
Bo samotność...
cóż...
to najgorsza z możliwych klątw.
Emma.
Wybacz, że tak późno. Masz jeszcze wolny pokój?
facebook.com/ProHaven .::GrupaHatak.pl::.
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com